Yıl:2014   Sayı: 3   Alan: Çocuk ve Sağlık  

Gülçin ÖZALP GERÇEKER, Ayşe KAHRAMAN, Figen YARDIMCI, Bahire BOLIŞIK
İLKÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN GELENEKSEL ÇOCUK OYUNLARINI OYNAMA DURUMLARININ VE ETKİLEYEN ETMENLERİN İNCELENMESİ
 
Modern bilim ve teknolojide hızla meydana gelen gelişmeler geleneksel çocuk oyunlarının yaşatılacağı ortamların günden güne azalmasına ve yeni nesil gençlerin gelişen teknolojiyle kendini sokaklardan eve, geleneksel oyunlardan elektronik alanın oyunlarına çektiği görülmektedir. Bu araştırma ilköğretim öğrencilerinin geleneksel çocuk oyunlarını oynama durumlarının ve etkileyen etmenlerin incelenmesi amacıyla planlanmıştır. Araştırmanın örneklemini İzmir ilinde bulunan iki İlköğretim Okulunda 2010-2012 eğitim öğretim yıllarında öğretim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden 310 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada, araştırmacılar tarafından literatür doğrultusunda geliştirilerek hazırlanan anket formu kullanılarak, öğrencilerin sosyo-demografik özellikleri, bilgisayar ve televizyon (TV) izleme durumları ve geleneksel çocuk oyunlarını oynama ve bilme durumları sorgulanmıştır. Verilerin değerlendirmesi SPSS programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yaygınlık ölçütleri (ortalama, sayı ve yüzde dağılımları, standart sapma, standart hata) ve ki-kare testi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin %63.3’ünün arkadaşları ile oyun oynamayı sevdiği, %29’unun futbol/basketbol/voleybol, %38.7’sinin günde 1-2 saat, %33.4’ünün okulda oyun oynadığı belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin %50.3’ü günde 1-2 saat televizyon izlemekte olup, %93.2’sinin bilgisayarının internete bağlı olduğu, günlük ortalama 1.4±0.9 saat internet kullandığı saptanmıştır. Öğrencilerin %60’ından fazlasının körebe, saklambaç, yakan top, seksek, istop gibi oyunları oynadıkları; %70’inden fazlasının ise dönmece, çelik çomak, kemik, sekiz kuyulu taş, hacı yatmaz, yedi kiremit, sıçratan top; %90’undan fazlasının kazık, gömme çelik, dokuz kordol, pembe nine, ben çarşıya gittim, topal karga, patlangaç, yattı kalktı, kale, kasa kasa gibi oyunları bilmedikleri belirlenmiştir. Araştırmaya katılan öğrencilerin çoğu, geleneksel oyunlarımızdan birçoğunu bilmemektedir. Çocuklara, kültürel değerlerimizi oyun aracılığıyla öğretebilir ve aynı zamanda bilişsel, psikososyal ve fiziksel gelişim alanlarına katkıda bulunabiliriz.

Anahtar Kelimeler: Çocuk, Geleneksel Oyun, Televizyon, İnternet

Doi: 10.17359/ACED.201439232

AN ANALYSIS OF THE RECOGNITION OF TRADITIONAL CHILD GAMES AMONG PRIMARY SCHOOL STUDENTS AND ASSOCIATED FACTORS
 
Rapid changes in science and technology in a global world have also caused a decline in the diversity of occasions where children play traditional child games and an incredible increase in the number of young people who are lured into the video arcades and home computers from traditional games and playgrounds. This study aims to analyze the recognition of traditional child games among primary school students and associated factors. The study sample consisted of 310 primary school students who attended two primary schools in Izmir between 2010-2012 and who consented to participate in the study. The study data were collected via a questionnaire form designed by the researchers in compliance with the recent studies which enquired the socio-demographic characteristics of the participants, computer use and TV viewing habits, and their recognition and practice of traditional child games. The data were evaluated with SPSS and the data analysis was conducted with prevalence criteria (median, number and percentage distributions, standard deviation, standard error) and chi-square tests. The results of the study suggested that 63.3% of the students liked to play with their friends and 29% of them mostly played football, basketball, and volleyball. It was also found that 38.7% of the participants spent 1-2 hours a day playing and 33.4% of them played at school. It was also reported that 50.3% of the participants watched television for 1-2 hours everyday, 93.2% of the students had a personal computer with internet connection and they surfed on the internet for about 1.4±0.9 hours a day. The study results further indicated that more than 60% of the students knew how to play hide and seek, dodgeball, hopscotch, and istop. The results of the study suggested that 63.3% of the students liked to play with their friends and 29% of them mostly played football, basketball, and volleyball. It was also found that 38.7% of the participants spent 1-2 hours a day playing and 33.4% of them played at school. It was also reported that 50.3% of the participants watched television for 1-2hours everyday, 93.2% of the students had a personal computer with internet connection and they surfed on the internet for about 1.4±0.9 hours a day. The study results further indicated that more than 60% of the students knew how to play hide and seek, dodgeball, hopscotch, and istop. It was also added that more than 70% of the students didn’t know how to play whirling, tipcat, bones, peebles in eight holes, bobodoll, seven tiles, planes, splashing ball and more than 90% of the participants didn’t know how to play stake, down steel, abudamya, nine cords, pinky granny, I-went-shopping, triangle cheese slices, lame crow, popgun, tribom, down and up, processions, fortress, and safe safe. It was concluded that a majority of the participant students didn’t know how to play traditional child games. Our cultural values can be transmitted to next generations through traditional games, which eventually contribute to the cognitive, psychosocial and physical development of children.

Keywords: Child, Traditional game, Television, Internet

Doi: 10.17359/ACED.201439232

Tam Metin